|
Raport na temat sytuacji społecznej osób LGBT za lata 2010-2011 |
|
Raporty dotyczace społecznej sytuacji osób LGB w Polsce są wydawane od 2001 r., średnio co dwa lata. Regularne wydawanie raportów pozwala na porównywanie danych oraz obserwację dynamiki zajwiska dyskryminacji wobec osób LGB i zmiany ich sytuacji społecznej. Ostatni raport został wydany w 2007 r i obejmował okres 2005-2006 r.
Badanie na temat sytuacji społecznej osób LGBT w Polsce za lata 2010-2011 dotyczy wielu obszarów życia społecznego m.in.: miejsce pracy, szkoła/uczelnia, służba zdrowia, kontakty z urzędami publicznymi, przedstawicielami kościołów, stosunkami sąsiedzkimi, relacjami rodzinnymi. Badane są również kwestie związane m.in. z pozostawaniem w związku oraz jego długość, relacje towarzyskie, wychowywanie dzieci itp.
Raport o sytuacji społecznej osób LGBT za lata 2010-2011 będzie kolejnym z serii raportów wydawanych średnio co dwa lata.
Nowym elementem tej edycji badania jest rozszerzenie grupy badanej o osoby transpłciowe (transseksualne, tranwestytyczne, transgenderowe). Działania te będą prowadzone we wsółpracy z Fundacją Transfuzja, zajmującej się przeciwdziałaniem dyskryminacji i nietolerancji osób transpłciowych.
Raport zostanie wydany w formie papierowej w języku polskim i angielskim oraz w formie elektronicznej dostępnej na stronach partnerów projektu.
Realizatorzy projektu:
- Kampania Przeciw Homofobii
- Lambda Warszawa
- Transfuzja
Projekt jest realizowany przy wsparciu finansowym Fundacji im. Stefana Batorego oraz ILGA Europe.
Odwiedź stronę projektu: www.badanieLGBT.pl |
|
Zapraszamy na stronę WWW projektu:
Celem naszego projektu było przede wszystkim poznanie sposobów i strategii radzenia sobie w reakcji na opresję m.in. poprzez wymianę wiedzy i doświadczeń o sytuacji grup narażonych na stygmatyzację, a także refleksja nad tym, jak działają stereotypy i uprzedzenia i co zrobić, aby nie paść ich ofiarą, a także samemu nie dyskryminować. Aby osiągnąć te cele wykorzystaliśmy również interaktywną metodę pracy z grupą - Forum Theatre/Teatru Opresji, po to, aby poszukać rozwiązań wyjścia z sytuacji opresji.
Teatr Forum to metoda pracy z grupą z pogranicza teatru i edukacji dla życia stworzona przez brazylijskiego praktyka dramy Augusto Boala. Podstawowym elementem TF i tym, co odróżnia go od teatru w rozumieniu tradycyjnym, jest zezwolenie widowni (spekt-aktorom) na wejście na scenę. Widownia ogląda krótkie przedstawienie, którego bohater (protagonista) doświadcza opresji ze strony innych osób (antagonistów). Widzowie widzą jak zapętla się koło opresji, co w ostatniej scenie doprowadza do punktu krytycznego. W tym momencie kończy się przedstawienie i zaczyna Forum. Widownia ogląda ponownie przedstawienie. Tym razem może jednak przerwać/zatrzymać bieg wydarzeń klaskając w dłonie i zaproponować, co może zrobić protagonista, żeby polepszyć własną sytuację. Joker - osoba prowadząca zaprasza publiczność do wejścia na scenę. Widzowie analizują sytuację bohatera oraz, dzięki wejściu w jego rolę mogą bliżej jej doświadczyć.
Działania zostały podzielone na trzy części: zajęcia dotyczące różnych grup mniejszościowych miały formułę wycieczki edukacyjnej z przewodnikiem (poznawanie historii Żydów w Warszawie i Krakowie, a także historia zagłady/holocaustu w Auschwitz, wizyta w Muzeum Nikifora w Krynicy), następnie zajęcia uświadamiające działanie uprzedzeń i stereotypów miały formę warsztatów i dyskusji w małych grupkach i na forum całej grupy - wykorzystano m.in. ćwiczenia z Kompasu. Kluczowym punktem wymiany były wspomniane już warsztaty Forum Theatre. Uczestnicy tworzyli scenariusz, wymyślali role i odgrywali sytuacje na scenie, co miało za zadanie dogłębnie i z wielu perspektyw zapoznać się z wybranym problemem. Podczas naszego projektu stworzyliśmy dwie odrębne historie, z których każda pozwalała aktorom i widzom na bezpieczne badanie różnych potencjalnie zagrażających sytuacji życiowych. Widzowie mogli również spróbować rozwiązać problem wymieniając jednego z aktorów i zmieniając bieg wydarzeń.
Podział ten nadał sens całości naszych działań, ponieważ na początku naszym celem było zintegrowanie grupy i zapoznanie się z
tematyką mniejszości i opresji, a dopiero później uczestnictwo w warsztatach teatralnych, które wymagały najwięcej zaangażowania i wzajemnego zaufania pomiędzy uczestnikami. Ponadto w godzinach wieczornym były prowadzone dodatkowe zajęcia dla chętnych, pozwalające uczestnikom na integrację, ale także mające charakter edukacyjny i wymiar międzykulturowy - z najciekawszych warto wymienić wieczór legend, podczas którego każdy kraj/ każda grupa przygotowała krótkie scenki ilustrujące jedną z wybranych legend danego kraju.
Warsztaty Forum Theatre zostały poprowadzone przez Michała Pozdała, certyfikowanego trenera Forum Theatre/Teatru Opresji. Warsztaty dotyczące uprzedzeń i stereotypów były przygotowane przez wszystkie kraje, co pozwoliło grupie zintegrować się, poznać różne kultury i każdej grupie poczuć się w równym stopniu zaangażowanym w program wymiany, zaś wycieczki edukacyjne były prowadzone przez uczestników z Polski (spacer po Warszawie, zwiedzanie Krynicy), a także przez przewodnika (Muzeum w Auschwitz, historia Żydów w Krakowie). |
|
Projekt "Berlin - Yogyakarta" |
 Celem projektu "Berlin - Yogyakarta" jest przypomnienie historii prześladowań gejów, lesbijek, osób biseksualnych i transgenderowych przez nazistów podczas ich panowania w Europie oraz podkreślenie, że prawa człowieka są niezbywalną własnością wszystkich ludzi, również osób nieheteroseksualnych. Refleksja nad tragedią II wojny światowej skutkowała wydaniem szeregu dokumentów podkreślających wagę praw człowieka i obywatela, w tym Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ oraz tzw. "Zasad Yogyakarty". "Zasady" zostały opublikowane w 2006 roku w formie deklaracji w mieście Yogyakarta przez Międzynarodową Komisję Prawników, organizację pozarządową założoną przed 50 laty w Berlinie. Deklaracja ustanawia międzynarodowe standardy stosowania praw człowieka w odniesieniu do orientacji seksualnej oraz tożsamości płciowej. W ramach projektu pokażemy w czterech miastach - Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Lublinie - wędrowną wystawę. Zaprezentujemy również filmy nieznane dotąd polskiej publiczności. W Warszawie odbędzie się seminarium z udziałem jednego z sygnatariuszy Zasad Yogyakarty, prof. Romana Wieruszewskiego. W 70 lat po wybuchu II wojny światowej pragniemy przywrócić polskiej pamięci zbiorowej przemilczane ofiary nazistowskiego totalitaryzmu. WYSTAWA Na tytuł wystawy składają się nazwy dwóch miast z dwóch kontynentów, podkreślając globalną skalę zarówno zjawiska wykluczania jak i obowiązywania praw człowieka. Z nazwą Yogyakarty łączy się aktualna część wystawy, Berlinowi przypisany jest jej aspekt historyczny. Szkicuje on początki i osiągnięcia ruchu na rzecz emancypacji osób nieheteroseksualnych oraz przedstawia historię ich prześladowań przez nazistów. PROJEKCJE FILMOWE - "Einstein seksu", RFN 1999, reż. Rosa von Praunheim, 100 min.
film fabularny - historia życia Magnusa Hirschfelda, lekarza, seksuologa i światowego pioniera ruchu na rzecz równouprawnienia osób nieheteroseksualnych. Jednym z wątków jest historia związku M. Hirschfelda ze znacznie młodszym od niego Karlem Giese. - "Inny od innych" Niemcy 1919, 50 min., reż. Richard Oswald, 50 min.
Film niemy, edukacyjny, pierwszy w historii kina film o tematyce homoseksualnej, zakazany przez cenzurę w 1920 i zachowany jedynie we fragmentach. Konsultantem scenariusza był Magnus Hirschfeld, którego zobaczyć można w roli lekarza, Karl Giese wcielił się w głównego bohatera, wirtuoza skrzypiec Paula Körnera w wieku młodzieńczym. W roli głównej Conrad Veidt z "Gabinetu doktora Caligari". Historia miłości muzyka do swego ucznia i wszechobecnego wówczas szantażu osób homoseksualnych. - "Paragraf 175" USA 2000, reż. Rob Epstein i Jeffrey Friedman, 80 min.
film dokumentalny, nagrodzony m.in. na Berlinale i Sundance Film Festival – przejmujące relacje homoseksualnych ofiar nazistowskiego terroru, w większości byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Narratorem filmu jest Rupert Everett.
Byliśmy już w Warszawie, Lublinie, Trójmieście, Łodzi, Poznaniu, Rydze i Wrocławiu.
WYSTAWA W BRATYSŁAWIE
Wystawa Berlin-Yogyakarta została - dzięki wspaciu Fundacji im. Róży Luxemburg - przetłumaczona przez słowacką organizację LGBT Iniciativa Inakost na język słowacki i prezentowana jest obecnie w Bratysławie, w Open Gallery. W otwarciu 11 lutego wzięły udział Joanna Gwiazdecka (FRL) i Katarzyna Remin (KPH), Jan Benec (Iniciativa Inakost) oraz przedstawiciele słowackiego Ministerstwa ds. Praw Człowieka i Mniejszośći Narodowych jak również Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania. Wystawa oglądać można do 14 marca 2011.
WSTĘP NA WSZYSTKIE IMPREZY WOLNY
Projekt „Berlin-Yogyakarta realizowany jest przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii przy finansowym wsparciu Fundacji „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość” (EVZ)
Więcej informacji:
Katarzyna Remin
koordynatorka projektu
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel.+48 22 423 64 38
 |
|
Honorowe krwiodawstwo mężczyzn homo- i biseksualnych. Fakty i mity |
|
Kwestia honorowego krwiodawstwa mężczyzn homo- i biseksualnych obarczona jest w Polsce nadal wieloma mitami i stereotypami. Przy okazji dochodzi do dyskryminacji, a często także definitywnego wykluczenia tych mężczyzn z grona potencjalnych dawców krwi. Co gorsza, praktyki te nie są poparte żadnymi badaniami medycznymi i naukowymi, a jedynie wynikiem niewiedzy i niechęci wobec mężczyzn homoseksualnych. Jeszcze kilka lat temu w broszurach Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa (RCKK) w Warszawie można było przeczytać, iż kategorycznie nie mogą oddawać krwi osoby należące do „grupy wysokiego ryzyka zachorowalności na AIDS, w tym m.in.: homoseksualiści”. We wspomnianej grupie, obok mężczyzn homoseksualnych, zostały umieszczone osoby uprawiające prostytucję, osoby często zmieniające partnerów seksualnych oraz narkomani. Podobne przykłady można mnożyć. W 2003 roku studentowi Uniwersytetu Jagiellońskiego nie pozwolono oddać krwi w akcji „Wampiriada”, po ujawnieniu przez niego swojej homoseksualnej orientacji. Potencjalni krwiodawcy, wypełniając ankiety, musieli odpowiedzieć m.in. na pytanie, czy odbywali stosunek seksualny z innymi mężczyznami. Udzielenie twierdzącej odpowiedzi umieszczało kandydata w „grupie ryzyka”, co było równoznaczne z jego dyskwalifikacją jako krwiodawcy. Kwestionariusze tworzone przez RCKK, w których padają właśnie takie pytania, a także broszury, ulotki i inne materiały dotyczące oddawania krwi, przyczyniają się do utrwalenia krzywdzących stereotypów, przedstawiających mężczyzn homo- i biseksualnych jako osoby często zmieniające partnerów i mające przypadkowe kontakty seksualne oraz z pewnością będące nosicielami wirusa HIV. Warto dodać, że nie jest możliwa weryfikacja prawdziwości odpowiedzi na takie pytania, zaś kwestionariusz dla krwiodawców jest jedynie pomocą dla lekarza podejmującego ostateczną decyzję o dopuszczeniu danej osoby do oddania krwi. Osoba homoseksualna chcąca oddać krew jest więc zmuszona do kłamstwa, jednocześnie wiedząc, że przyznając się do swojej orientacji nie będzie miała takiej szansy. Niemal pewne jest, iż nie pomoże tłumaczenie, że ze swoim partnerem jest już od długiego czasu, a wcześniej nie miała przypadkowych kontaktów seksualnych. KPH niejednokrotnie zwracała się w tej sprawie m. in. do Krajowego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, Narodowego Centrum Krwi (NCK), Instytutu Hematologii i Transfuzji, Ministra Zdrowia, czy Rzecznika Praw Obywatelskich. W 2005 roku wyszło rozporządzenie Ministra Zdrowia, które wprowadziło zmiany w przepisach dotyczących honorowego krwiodawstwa. Zamiast wspomnianych „grup ryzyka”, w poczet których zaliczano mężczyzn homoseksualnych, wprowadzono kategorię „ryzykownych zachowań”. Dotyczyły one m. in. takich zachowań jak kontakty seksualne z wieloma partnerami bądź z osobami chorymi na AIDS. Ryzykownych zachowań może dopuszczać się każdy, bez względu na to czy jest gejem, lesbijką, czy osobą bi- lub heteroseksualną. Był to krok zmniejszający dyskryminację osób homoseksualnych i zwracający uwagę na to, że przed wydaniem rozporządzenia osoby heteroseksualne mające licznych partnerów i przypadkowe kontakty seksualne bez żadnych przeciwwskazań mogły być krwiodawcami.  W 2008 roku Narodowe Centrum Krwi wpadło na pomysł przywrócenia zakazu pobierania krwi m.in. od mężczyzn homo- i biseksualnych. Zgodnie z projektem NCK w ankietach dla krwiodawców miało pojawić się pytanie: „Czy jako mężczyzna miałeś jakiekolwiek kontakty seksualne z mężczyzną?”. Propozycja została na szczęście szybko odrzucona przez Instytut Hematologii i Transfuzjologii. Pomimo istniejących uregulowań prawnych chroniących homo- i biseksualnych dawców, w wielu punktach krwiodawstwa ciągle można spotkać się z niechęcią i odmową przyjęcia od nich krwi. Pracownicy bezprawnie pytają o orientację seksualną, kontakty seksualne z osobami tej samej płci. Takie pytania pojawiają się w kwestionariuszach, ankietach, niejednokrotnie traktowani są stereotypowo, co pozbawia się ich możliwości bycia honorowym krwiodawcą. Jest to wyrazem dyskryminacji, a także niewiedzy, gdyż każda krew jest poddawana badaniom, także na obecność wirusa HIV. Jego obecność może być wykryta tak samo u osoby hetero- jak i homoseksualnej, o czym nie wszyscy pamiętają. Pamiętaj, nikt nie może odmówić przyjęcia Twojej krwi tylko dlatego, że jesteś homoseksualny! Twoja orientacja seksualna nie może być wyznacznikiem dyskwalifikującym Cię jako krwiodawcę! Jeśli Ty również spotkałeś się z ulotkami, kwestionariuszami, pytaniami naruszającymi Twoją prywatność, godność i Twoje prawa do oddania krwi, której ciągle brakuje i która jest potrzebna tak wielu ludziom, daj znać KPH! Zgłoś to do nas e-mailem:
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
lub telefonicznie: 0-22 423 64 38 Informacje w mediach na ten temat: |
|
Projekt „Przyjazny ginekolog” powstał pod wpływem wielu rozmów w gronie kobiet. Opowiadałyście swoje historie o lekarzach, których darzycie zaufaniem i odwiedzacie bez strachu. Także o tych, przez których rutynowa wizyta kontrolna stawała się koszmarem. Dzieliłyście się z nami i ze sobą adresami, telefonami lekarzy - kobiet i mężczyzn, „prywatnych” i „państwowych”, do których bez obawy można pójść. Gdzie w miłej, intymnej atmosferze dostajecie profesjonalną pomoc i rzetelne informacje. Gdzie okazuje się szacunek dla Waszych życiowych wyborów.
Chciałybyśmy, abyście dzięki tej stronie, podzieliły się z kobietami z całego kraju swoimi cennymi kontaktami. Aby dzięki waszej pomocy powstał katalog nazwisk/przychodni, z których usług warto i bezpiecznie korzystać. Odwiedź stronę: www.kobieta.kph.org.pl Każda kobieta powinna kontrolować swój stan zdrowia u ginekologa przynajmniej raz w roku. Bez względu na to jaką ma orientację seksualną. Kobiety homoseksualne często sądzą, że ich to nie dotyczy, ale nie jest to prawdą. Lesbijki czy też kobiety biseksualne także powinny kontrolować swój stan zdrowia u ginekologa przynajmniej raz w roku.
Projekt „Przyjazny ginekolog” powstał po to, aby łatwiej było znaleźć profesjonalnego i rzetelnego lekarza. Na stronie internetowej www.kobieta.kph.org.pl znajdziesz bazę danych ginekologów i ginekolożek z całej Polski polecanych przez pacjentki.
Projekt „Przyjazny ginekolog” powstał także po to, aby by dostarczyć niezbędnej wiedzy na temat seksualności kobiet homo- i biseksualnych. Na stronie www.kobieta.kph.org.pl znajdziesz podręcznik o zdrowiu przygotowany specjalnie dla kobiet bi- i homoseksualnych.
Życzymy sobie i Wam, aby dzięki Przyjaznemu Ginekologowi troska o nasze zdrowie była łatwiejsza.
Strona „Przyjazny ginekolog” swoją premierę miała 8 marca 2008 roku i jest na bieżąco aktualizowana. Autorką i koordynatorką projektu jest Monika Nowak, która zajmuje się w KPH także innymi sprawami związanymi z edukacją seksualną. Najłatwiej skontaktować się z nią mailem:
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Realizacja projektu „Przyjazny ginekolog” była możliwa dzięki wsparciu Global Fund for Women. |
|
|
